17 Ocak 2026 Cumartesi

İş Hayatı, Avukatlık, 2026 ve Hafta Sonları Üzerine

Evdeki bu bilgisayarda zor yazıyorum. Ofis bilgisayarım daha küçük; mesela şu an klavyede elim dolaştı. Yani evden çok işte olduğumun, boş zamandan çok çalıştığımın göstergesi.

İş hayatında kendimi expose edecek haldeyim. Avukatlığın kendisi böyle zaten. 7/24 avukatsın, kurtulamıyorsun. Mesai bitti diye bir şey yok. Telefon susmaz, mailler bitmez, acil işler, Anıl Beyler azalmaz. Mutsuz değilim, tam 1 yıl oldu blog. Kaşarlandığım çok şey var ama yıllarca bu mesleği yapmak ürkütücü geliyor. Enerji, pozitiflik vs. diye yaşamazsın ki; kaostan para kazanıyorsun, başkasının derdini çözmekten kendi derdine odaklanamıyorsun. Herkes senden bir beklenti, bir performans arzusu içinde. Başarılı olunca hazzı başka, hırs beraberinde geliyor ama bazen 25 yaşında genç bir insan olduğumu unutuyorum. Ben, loaferlarım ve laptop çantam Çağlayan Adliyesi’nde dünyaya karşı...

Yüksek lisans yaptığımı da söylemiş miydim? Dürüst olayım, önce şu askerlik mevzusu uzasın diye girdim ama bir baktım bayağı kaptım bu işi, ders çalışıyorum. İşle yürütmek çok zor. Uyumuyorum, bayılıyorum bazı geceler. İki dersten BB ile geçmişim; fakültede 40-40 geçme notuydu, onu halletsem yeterdi. O yüzden benim için başarı vallahi bu. Hocalarla sinerjim tuttu, hatta yeni arkadaşlarım bile var. İş ortamı dışında bir yerlerde var olmak Anıl hissettirdi. Marx’ın yabancılaşması bununla mı ilgiliydi? Bazen duruşmada ya da toplantılarda bunu düşünüyorum. Girdiğimiz rollerde ne kadar başarılıyız diye bakıyorum. O hâlimi seviyorum. Daha emin, ciddi; dün ne kadar üzüldüğü önemli olmadan dik duruşlu. Keşke yaşama cübbeyle devam etsem.

Zam dönemi geldi blog. Hayatın en gerçek hâli şu an bu. Genel olarak tek gündemim para. Geçinmek. Geçinebilmek. Z Kuşağı çalıştığının çok azını aldığı için motivasyonsuz diye bir tweet okumuştum. Pandemi gibi bir hâl bu. Kiralar uçuk, hayat pahalı, aldığımız ücretler korkunç. Ben maaş açıklamayı da avukatlığı avukat olmayan insanlara kötülemeyi de sevmiyorum ama sizle o aşamaları geçtik bence. O anlamda da tatmin olamıyorum. Kendi işini yapmak üzere kurulu bir meslekte başkasıyla gidebileceğin belirli bir nokta var; o ana kadar çıraksın maalesef. O sebeple hiçbir zaman ederini alamıyorsun. Canımı sıkıyor bu mesele ama çözüm getirmeyi umuyorum. Şans dileyin.

Maddi dünyaya odaklı yaşıyorum son zamanlarda. Manevi yönüm sönümlendi. Ona çok kapılamıyorum. Ne zamanım var ne enerjim. Spora yazıldım mesela ama ona bile hâlim yok. Ayda 2 kere gidip saçma sapan bir para veriyorum, yıllık olduğu için. Şekeri kesmeye çalıştım; ilk defa 3 hafta başardım, sonra fark ettim ki yeme sebebim beni mutlu etmesi ve gün içinde gerçekten enerjiye ihtiyacım olması. O yüzden hemen eski düzenime geri döndüm. Şekersiz beynim çalışmıyor, mail bile yazamıyorum maalesef.

Pazartesi gününden itibaren cuma akşamını beklemek yetişkinliğin büyük bir parçası. Tam tamına 26 yaşına gelirken, 19-20 yaşında kurduğum hayallere çok az kalmasının endişesi içindeyim. O kadar da abartmayıp kendimi strese sokmayabilirdim ama ne yapayım, aza tahammül edemiyorum. Aşırı karakterin aşırı beklentileri. Makul ve elde edilenden sıkılıyorum. Hadi hadi hadi.

Hafta sonları da artık dinlenme günü gibi değil. Ev işlerini bile hafta içi yapıyorum ki hafta sonu mal gibi yatabileyim sadece. Ama öyle olunca da sıkılıp kendime uğraş arıyorum; mesela şu an blog yazıyorum. İş olsun maksat, kendime görev falan. Hiç yeni evimden fotoğraf olmadığını, sizi güncellemediğimi fark etmenin saçma endişesi.

Blog yine de bayağı okunuyor, biliyor musun? Kim bilir kimler okuyor; hayalet gibi gelip gidiyorsunuz, ses yok ki anlayayım.

Eko yapmayayım, dönün bana.

Bir gün bu blog kitaba falan çevrilse keşke. Hâlâ hayalim. Nasıl bir şey olurdu ki? Bir editörün bu gözle bakması lazım, ben anlamıyorum.

2026 hayal panomu bu bilgisayarda ekran resmi yaptım. Lüks ve zevk akıyor ekrandan. Hepsini kabul ettiğimi beyan ediyorum. Sizler için de diliyorum.

Söyleyecek çok şey var ama üşendim. Sesle kayıt alsam, burası yazıya dökse müthiş olurdu; 5 sayfa sürerdi. Şimdilik kıymetli parmaklarımdan bu kadar, madem.

Öpüyorum sizi, aşağıya hayatımı güncelleyecek görseller ileteyim; merak ettiyseniz aşağı kaydırmaya devam.

Çav.

xox


☆∴。 * ・゚*。★・ ・ *゚。 * ・










                                                    ☆∴。 * ・゚*。★・ ・ *゚。 * ・