16'dan 17'ye - ''Büyümenin Sancısı'' 🎂

Bir 5 Nisana daha sağ salim ulaşabildim!

-04-04-2017

Herkesin dilinde olan bir yaşı yaşadım ve birini de yaşayacağım.Şu muhabbetler var ya ''16 yaşımda...17 yaşımda şunu şunu yapmadığım için pişmanım...16...17'' Hıh yaşadım o on altıyı.Tecrübe ettim.Sıcağı sıcağına da aktarıyorum.

Hatılar mısınız bilmem önceki doğum günü yazımda bir fotoğraf paylaşmıştım.Ailemin sürpriz yaptığı yerde oturduğumuz masa tesadüfen 16 numara çıkmıştı.Ben de ona anlam yükleyip ''bu yıl ya çok güzel geçecek ya çok kötü dedim.'' boom..genel olarak kötü.Haklı çıkmış oldum.

Psikolojik olarak çok zorlandığım ve çoğunlukla diplerde gezdiğim bir yaş oldu.Ailevi sıkıntılar,kendi iç problemlerim,hedeflerime ulaşmak isterken yaşadığım yorgunluklar,büyürken geçirilen evrelerle boğuşma,kendimden memnuniyetsizlik...hurra hepsi üstüme çullandı.Yok ya haklarını yemiyim hepsi birden çullanmadı.İlk biri geldi çözdüm bir oh çektim hop diğeri geldi bir oh daha; gelsin diğeri.Bu döngüleri atlata atlata bir yılı bitirdim,yeni yaşı alıyorum.

Büyümenin Sancısı diye bir kitabı okuduğumu ve adından etkilendiğimi de anlatmıştım bir yazıda.Hatta baya drama dolu bir yazıydı.Cıks yanılmışım.Büyümenin Sancısı büyümekle de alakalı değilmiş.Hayat başlı başına sancılarla dolu bir şeymiş.İlk defa kendimce ciddi dertler edinip bunlar üzerine haddinden fazla senaryolar kurdum.Hep yaptığımın aksine bu sefer bu sorunlarımı çevremdekiler yerine beni hiç daha önce tanımayan bir psikiyatristle paylaşmaya karar verdim.Daha mı olumluydu? Maalesef hayır.Çünkü onunla konuşurken de rahat olamadım.Sürekli kendi içimde çatışmaya devam ettim.Devam da ediyorum.

Dünyanın ne kadar pislik bir yer olduğunu anladım mesela...kötü insanların olduğunu bilirdim ama hiç biriyle göz göze gelmemiştim.Geldim.Hatta 2-3 dakika birbirimize baktık.Unutamayacağım bir yüzü tanıdım.Yaşadığım ülkedeki sorunları daha iyi anlayıp,savunduğum şeylerden emin oldum.Bu yaşta bir siyasi parti destekçisi olacak kadar geri zekalı olmadım Allahtan ama siyasi olarak da tutumlar edindim kendime.Paylaşma gereği duyuyor muyum? Hayır.Bu da bir çeşit siyasi duruştur.

Ailenin önemini anladım.Bir evin içinde sorun varsa dışarda yaşadığın en kötü olayın bile hafif geldiğini keşfettim.Aslında gün içindeki yaşadığımız sorunları bastıran şeyin akşam eve geldiğimizde hissettiğimiz huzur olduğunu iyicene idrak ettim.

Dost kazığı yemedim! Bravo Anıl sonunda...insanlara her zaman açık kapı bırakmayı öğrendim.Hala birileri hakkında hayatımdan gidecek korkusu yaşıyorum.Fakat kendime öğrettiğim yegane şey de şudur ki ''kimseye ölümüne bağlanma,ölümlü canlılarız'' nasıl söz ama kendi kendime uydurduğum atasözü...ince,kapiş?

Kilo aldım! Güzel falan değil bu, ünlem süs olsun.Hiç almadığım kadar kilo aldım.Bakın bu tam olarak büyümenin sancısıdır.Boyumla beraber ilk defa kilom da arttı.Diyet yapmaya başladım,umarım ki 17'imde de spora devam edeceğim.Bu ayva göbek erimek zorunda,sevemedim en hafif kiloyu bile,no no no.

Daha fazla şeyi ayrıntılı düşünmeye başladım.En en en sevmediğim ve kurtulamadığım huyum.Artışa geçti bu yaşlarda.Pireleri deve yaptım,yetmedi devenin üstüne insan çizdim,gökyüzü yaptım,deveyi kutuplara gönderdim...

İyi şeyler her zamanki gibi devam etti.Onları seviyorum,hayatım boyunca durmayacaklar.Eğitim aldım,Japonca öğrenmeye devam ettim,mükemmel kitaplar okudum;filmler izledim.Blog yazmayı düşük motivasyonlu olduğum zamanlarda bile sürdürdüm.Yaptığım her işe gereken özveriyi verip sonucu için dua ettim.Sabırlı oldum,isyan etmekten olabildiğince kaçındım.

En iyisi mi ben bu yukarıdaki karman çorman cümleleri tek bir cümleye sığdırayım.Biraz da edebiyat parçalamak lazım,hepten halk ağzı olmaz.

Dırırım = ''16,kendimle savaşarak kazananı bulmaya çalıştığım yaş.''


-05-04-2017 Doğum Günü 

Yorgunummmm

Güzel bir gün geçirdim.Yedik,içtik,oynadık.Tatlı tatlı hediyeler aldım.Fotoğraflarını çekemedim,ışık kötü bu saatlerde.Defter var,giysi var,çanta tutacağı var(çok ilginç bir ürün :'D),Frida'nın filminin Dvd'si var...

Doğum günümü kutlayan dostlarıma ve diğer herkese binlerce kez teşekkür; sizler de iyi ki varsınız ♥

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐

16. Yaş Günü

Doğum günlerini çocukluğumdan beri çok özel ve kıymetli bulmuşumdur.Düşünsenize su gibi akan saniyelerin,saatlerin arasında sıkışıp kaldığımız dünyada sevdiğimiz insanların var olduğu günü kutlamak ne kadar mühim.

İlkokuldayken 16 yaş hep bana ''OHA'' dedirtirdi.16 Yaşında olan birinin her şeyi yapabileceğini düşünürdüm,online oyunlarda hep beni küçük görmesinler diye yaşım 16 diye yalan söyleyiverirdim.Geldim işte beklediğim yaşa.16.Ne mi değişti?Hem çok şey hem de hiçbir şey.Çocukluğumdaki Anıldan huy olarak hiçbir şey kaybetmedim.İnsanların huylarının asla değişemeyeceğine inanan biriyim bu yüzden de bu huylarımla toprak altına da gireceğime  inanıyorum.Değişen şeylerse o kadar fazla ki sıralasam okumaya üşenir sekmeyi kapatırsınız.Zevkler,renkler,alışkanlıklar deyip noktayı koyayım.

Doğum günüm ilk önce 5 yakın arkadaşım tarafından kutlandı.Ondan sonra da bütün sınıf minik bir kekle güzel bir jest yaptı.O mumu anı defterime yapıştıracağım.Her doğum günümde bir mum yapıştırmayı düşünüyorum ^^

Daha sonra okul çıkışı ailem geldi ve ilk önce istediğim bir hediyeyi aldılar.Sonra bir kafeye oturduk.Haberim olmadan planlamışlar aslında,pasta gelinceye kadar anlamadım.Fakat çok şaşırtıcı bir şey oldu o kadar dolu masa varken,ailem planlamamış,tek bir masa boştu ve numarası 16'ydı!Küçük kız kardeşim fark ettiğinde nedensizce çok sevindim.Her şeyden anlam çıkarmaya çalışan koca kafalı ben buna pozitif bir anlam yükledim..sizce?

Bu güzel sürprizi yapan çekirdek ailem <3

Abim yanımızda değil ama sivilcem yanımızda :):):):) Hiç bırakmaz beni :)::)

Abimin 2 kulak yaptığı beyaz tenli çocuk benim.Evet beyaz tenli olmama ben de şaşırıyorum,abiciğime gelsin dedim,doğum günümü ilk kutlayan insan <3

Bu güzel şeyler için de alan dostlarıma ve aileme teşekkür ediyorum.Hediye almaya-vermeye aşık olan biri olarak düşünmelerinin bile yeter olduğunu söyleyebilirim :)

Elveda 15. yaşım,hoş geldin 16!